Kleding: Ze draagt een donkerroze blouse met brede spaghettibandjes. Het heeft een diepe V-insnijding en eindigt onderaan in een punt. Ook draagt ze een groene rok. Deze lijkt op een rij lange bladeren die in punten eindigen en eronder is nog een rij 'bladeren' bevestigd, maar dan iets donkerder van kleur. Aan haar voeten draagt ze blauwgroene schoentjes.
Zomer: In de zomer draagt ze dezelfde rok maar dan korter, ongeveer tot iets onder haar knieën. Ook loopt ze dan meestal op blote voeten rond.
Winter: Een donkerroze blouse maar dan met langere mouwen, die in een punt eindigen en een hoge coll. Een bruine, lange broek met daaronder kniehoge, bruine laarzen. Deze zijn bovenaan afgewerkt met wit bont.
Als het echt koud is of als het regent, draagt ze er een donkerroze cape over die bijna tot op de grond komt. Bovenaan is hij meer klokvormig tot onder haar borsten. Deze is afgewerkt met wit bont. Ook is er aan de cape een kap gevestigd, eveneens afgewerkt met wit bont. Als het erg koud is, draagt ze ook soms handschoenen, maar deze dienen meer als hulpmiddel bij het vissen.
Persoonlijke voorwerpen: Een ketting gemaakt door Pinvis, en haar wapens.
Sieraden en attributen: De kralen die ze in haar vlechten heeft zijn gemaakt door haar broer Gladsteen. Daarnaast heeft ze een ketting om die gemaakt is door Pinvis. Het is een houten visje aan een veter.
Wapens en werktuigen: Pijl en boog (gemiddeld), stenen mes (goed). Daarnaast kan ze ook omgaan met een speer (matig), maar gebruikt deze niet heel veel.
| + 692 | lente |
Zilverbes wordt geboren door Erkenning tussen Rotsvast (442) en Hemelsblauw (117). Ze is het kleine zusje van Gladsteen (68). Ze had een leuke jeugd zonder grote tegenslagen en kon het goed vinden met haar familie, hoewel haar relatie met haar vader niet zo diepgaand was als deze met haar moeder en broer. |
| + 700 | winter |
Zilverbes' gelukkige jeugd was niet van lange duur als haar vader (450) sterft. Tijdens het ijsglijden zakt hij door het ijs en geraakt er niet meer uit. Ondanks de hulp van Langlach raken beide onderkoeld en verdronken. Het verlies van Rotsvast raakte de achtjarige Zilverbes diep waardoor ze zich verantwoordelijk voelde om wat volwassener te worden en haar moeder en broer door deze moeilijke tijd te helpen. Doordat niet alleen haar vader maar ook die van Roodklauw stierf, vinden ze troost bij elkaar en groeit er een vriendschap tussen de twee. |
| + 702 | zomer |
Hemelsblauw leerde haar kleine meisje de tactieken van het vissen. Zilverbes (10) had altijd al gefascineerd staan toekijken als haar moeder ging vissen. Na de dood van haar vader ontwikkelde ze een soort drang om meer te leren over de dingen die rondom haar gebeurden. Zo kreeg ze het gevoel dat ze meer controle had over haar omgeving zodat ze zich iets veiliger voelde. Als iets haar niet lukte, was ze vreselijk teleurgesteld in zichzelf. Door te leren vissen, kende ze iets nieuws en probeerde ze zich zo nuttig te maken in de stam. |
| + 713 | lente |
Na de vondst van haar zielnaam en nadat Zilverbes (21) erachter kwam dat ze geen magische gaven bezit, ontwikkelde ze een lichte jaloezie voor de elfen die wel een magie bezitten, elfen die in haar ogen speciaal waren. Ze had het gevoel dat ze niet nuttig was, omdat ze niemand kon genezen zoals Kristal of rotsvervormen zoals haar broer. Hoewel ze besefte dat jaloers zijn niets voor haar is, bleef de wens naar een eigen magie groeien. Ze wilde vroeger dolgraag nuttig zijn en zag niet in dat haar gaven, goed luisteren en de andere kant van zaken zien, observeren, ook speciaal waren. |
| + 766 | herfst |
Er groeit een vriendschap tussen Zilverbes (74) en Bloesem. Ze leren dingen van elkaar en Zilverbes' jaloezie, die haar vaak belette om met elfen die een magie hadden om te gaan, begint langzaam te verdwijnen. Voor het eerst in haar leven heeft ze een vriendin waarmee ze kan lachen en plezier maken. De vroeger zo stille en eenzame Zilverbes bloeit wat meer op en gaat meer van het leven genieten. |
| + 784 | zomer |
Zilverbes (92) komt vast te zitten in een onderwatergrot waardoor ze dreigt te verdrinken. Met behulp van Bloesem raakt ze toch nog op tijd uit de grot voor deze volstroomt met regenwater. Haar avontuurtje bezorgde haar een blijvende angst voor kleine, dichte ruimtes waar ze nooit vanaf geraakte. |
| + 817 | winter |
Zilverbes (125) raakt steeds meer en meer geďnteresseerd in de dingen die er boven haar gebeuren en haar passie voor de sterren wordt erg aangemoedigd door Hemelsblauw. Het was haar moeder die haar vertelde dat, wanneer je iemand zocht, je naar de hemel en de sterren moet kijken. Als je het maar graag genoeg wilt, is die persoon er dan ook. |
| + 889 |
Zilverbes' (197) wereld stort in als ze te horen krijgt dat haar moeder (314) en enkele andere elfen vermoord zijn door trollen. Ze weet zich geen raad en zoekt troost bij andere elfen die haar dierbaar zijn, met name haar broer en Roodklauw. De weken na de dood van Hemelsblauw gingen als een waas aan Zilverbes voorbij, de pijn die ze voelde in haar hart en het gemis werden alsmaar erger en het leek alsof haar leven geen zin meer had. Dan vraagt Roodklauw haar of ze zijn raadgeefster wilde worden. Ze voelt dat ze weer een doel in haar leven heeft en bloeit helemaal op. Ze voelt zich opeens ook speciaal, net zoals de elfen die ze benijdde, omdat zij een magie hadden. Ook haar bewondering voor Roodklauw groeit, hij lijkt wel te zien dat ze tot meer in staat is dan dat ze zelf dacht. | |
| + 903 |
Roodklauw en Zilverbes (211) waren geen liefdesgezellen toen ze elkaar erkenden, maar ze accepteerden het beide wel meteen. Ze zagen het als een zegen en naarmate de tijd verstreek werden Zilverbes' gevoelens voor hem steeds sterker. Ze zag hem niet alleen meer als goede vriend maar werd ook op een romantische manier tot hem aangetrokken. | |
| + 905 |
Na een zwangerschap zonder al te veel moeilijkheden wordt Pinvis geboren. Voor Zilverbes (213) is dit de gelukkigste dag van haar leven, er verschijnt een klein wonder in haar leven waar ze voor mag zorgen. Ze doet haar best om haar dochter alles te leren wat ze weet, maar slaagt hier niet altijd in. | |
| + 929 | zomer |
Toen Zilverbes Schroef de borg binnen zag lopen, was ze faliekant tegen het feit dat hij bleef. Het bracht een uiterst felle kant in haar naar boven. Het feit dat haar moeder door trollen gedood was, zorgde ervoor dat de anders zo rustige en accepterende elf de andere kant van het verhaal weigerde te zien, terwijl ze dat normaal gesproken wel altijd zag. Toen men haar vertelde dat Schroef Roodklauw gered had, besefte ze dat haar beeld van de trol misschien wel vertroebeld was door haar gevoelens. Ze besloot hem het voordeel van de twijfel te geven. Een besluit waarvan ze nog geen moment spijt gehad heeft, omdat ze na veel observaties tot de conclusie gekomen is dat deze trol duidelijk anders is dan de andere trollen. Voor het redden van Roodklauw is ze hem nog steeds dankbaar. Ook hij kan bij haar terecht voor raad en advies. |
| + 931 | lente |
Zilverbes' (239) verbazing was groot toen Nachtbloem opeens de Borg binnenviel met onbekende elfen. Ze had altijd wel gedacht dat er andere elfenstammen waren, maar niet dat deze zo dichtbij die van hun zou leven. Nadat Zilverbes de nieuwelingen van op afstand bestudeerd had en gemerkt had dat ze niets kwaads in zin hadden, accepteerde ze de elfen als nieuwe stamleden. |
| + 932 | lente |
Als besloten wordt dat enkele elfen een tocht ondernemen naar Zomerbron om uit te zoeken wat ervan is overgebleven en wanneer Pinvis wordt aangesteld als leider van de groep, bevindt Zilverbes (240) zich in een tweestrijd. Ze is trots op haar dochter dat ze zo'n belangrijke taak op zich zal nemen, het geeft toch een beetje blijk dat ze gewillig is om later de taak als stamhoofd van haar vader over te nemen. Maar ook bekruipt een gevoel van ongerustheid haar als ze denkt aan de gevaarlijke tocht die Pinvis gaat ondernemen. Ze blijft ongerust over haar kleine meisje en is een beetje bang dat er dingen zullen foutlopen waar Pinvis van beschuldigd zal worden. |
| + 932 | zomer |
De dood van Nachtbloem kwam als een klap voor Zilverbes (240). Niet alleen was haar dood zo erg omdat ze nog zo jong was geweest, maar de herinnering aan haar ouders kwam weer naar boven. Hoewel Zilverbes het aan niemand anders dan Roodklauw liet merken, was ze er erg door aangedaan. |
