Ze is alleen
Starend naar de nacht
Daardoor denkt ze aan degene
die vast ook aan haar dacht
Zijn huid heeft de kleur
van het zand waar ze op staat
Het zand is koud
maar de zon heeft zijn huid warm gemaakt
Die zon is net als zijn ogen
schitterend en de kleur hetzelfde
Maar die schittering kan ook vervelend zijn
en hij hetzelfde
Ze zoekt de zon
maar ziet de maan
De nacht daar om heen
is samen met het water
net zijn haar
Perfect, zoals zijn bestaan
Zodra ze een koude wind voelt
wil ze terug naar de Borg
Hopelijk is hij daar
met zijn warmte en zorg
|
|