"Ik verveel me..." Slangenboog ijsbeerde door een grote, nauwelijks verlichte grot. "Er is hier niets te doen... en ik weet niet eens hoe ik hier kom!" Hij veegde de lok haar voor zijn gezicht weg en liet zich toen op de grond zakken.
"Ach stop toch met zeuren!" klonk er ineens een chagrijnige stem uit de hoek van de grot. "Je bent heus niet de enige die zich hier zo vermaakt." Het sarcasme droop eraf. Vlugzand krabbelde overeind. "We moeten hier weg zien te komen. Ik denk dat iemand ons hier gevangen heeft gezet. Hoe komen we anders hier?" Vragend keek ze de veel jongere elf aan.
Het enige 'zinnige' antwoord dat Slangenboog kon bedenken, was het ophalen van zijn schouders. "Ik vind het dan heel raar dat we allebei niet meer weten hóé we hier zijn gekomen." Hij klom ook maar weer overeind, omdat hij niet het gevoel wilde krijgen dat Vlugzand zoveel groter was dan hem, maar Vlugzand duwde hem weer op de grond en ging tegenover hem zitten. "Daar zeg je wat. Er moet iets aan de hand zijn... iets buíten onze wereld. Iets dat wij niet kunnen... snappen." Ze begon met een sliert van haar haren te spelen. "Waar was jij voor je hier kwam? Of in ieder geval, wat was je aan het doen?" Ze keek de jongen niewsgierig aan.
Voor de tweede keer haalde Slangenboog zijn schouders op. "Ik weet het niet echt meer. Het was in elk geval eng... en Bliksem was er... en Pinvis... Volgens mij Snelletong en Vinder ook, maar ik kan het niet met zekerheid zeggen..." Hij wreef over zijn voorhoofd, alsof hij de herinneringen er uit wou persen. Ineens keek hij op, iets om Vlugzand heen trok zijn aandacht. "Eh, Vlugzand..." begon hij aarzelend. "Je geeft licht..."
Lachend keek Vlugzand hem aan. "Wat bedoel je?" Toen merkte ze de rare lichtjes om haar heen op. "Oh jee..." begon ze, toen ineens zweefde ze omhoog. "Slangenboog!!" gilde ze terwijl ze haar hand uit stak. "Vlugzand!" Slangenboog probeerde Vlugzand's hand vast te pakken, maar hij greep mis.
Toen was hij alleen.
~ Esther's reactie op de server uitval...
|
|